Merhaba,

Size biraz öykümden bahsetmek istiyorum çünkü sıradan insanın öyküsünde kendinden parçalar bulmanın kıymetini biliyorum. Çocukluğumdan itibaren kendimi hayatta bir “yabancı” gibi hissettim. Ne istediğimi uzun süre bilemedim. Çocukken ne kadar uyumlanıcı olduysam gençliğimde o kadar sınırları zorlayan biri oldum.

Uzun süre uçlar arasında savruldum ve ilk gençliğimden itibaren yoğun travma döngülerini deneyimlemeye başladım. Burada iki uç arasında savrulurken öz benliğimden uzaklaştım ve yaşama dair büyük bir zorlanmanın içine girdim.

Kendi zorlanmalarımla baş etmek için birçok şey biriktirdim. 27 yaşında kırsala taşınarak doğayla tanıştım. Bu alanda eğitimler aldım, çıraklık yaptım, gözlemledim ve derinleştim. Travmanın etkisiyle yaşadığım bedensel sorunları türlü bedensel keşiflerle şifalandırmaya çalıştım. Bütün bu çalışmalar, bana bedenin ne muazzam bir şey olduğunu yıllar içinde adım adım öğretti.

Kendimi anlayıp yaşamımı dönüştürdükçe gerçekliğimizi nasıl yarattığımızı görmeye başladım. Bu yaratımı bütünün hayrına gerçekleştirmenin ne demek olduğu üzerine tefekkür ettim, gözlemler ve deneyler yaptım. Bu yolculukta bütünün kıymetli bir parçası olduğumu ve topluma etki ettiğimi anlayarak gücümü fark ettim.

Bugün yaptığım her şey, verdiğim hizmetin tamamı bu yolculukta keşfettiğim ve beni heyecanlandıran unsurların bir sentezinden oluşuyor. Travma temelli çalışıyorum. Asıl tutkum ise yaşamı bir oyun olarak yaratmaya çalışmak. Bunun için öz benliğimize hizalanmamız gerekiyor. Travma ise bizi öz benliğimizden ayıran en temel unsur.